Een Vliegende Hollander in Wormer neergestreken.

ER WAS DUIZEND JAAR GELEDEN AL DUIVENPOST ...

In verband met de opmerking dat het jammer is dat Wormer geen postpapier maakt (Apeldoorn maakt overigens dusdanig goede soorten postpapier dat Wormer zich gerust bij zijn verpakkingspapieren kan houden) is het ongetwijfeld interessant dat de Arabieren reeds omstreeks het jaar 900 hun luchtpostpapier hadden, althans een voor die tijd bijzonder dunne soort voor de duivenpost. De Kaliefen hadden, als hoofd van de kerkelijke en wereldlijke macht in de Mohammedaanse landen, reeds een geregeld systeem van verzending hunner belangrijke boodschappen aan de gouverneurs in verafgelegen gebieden per postduif. Langs de karavaanwegen waren op bepaalde afstanden poststations opgericht, waarbij om de drie pleisterplaatsen een postduivenstation was ondergebracht. De duiven vlogen steeds naar hun eigen station en werden door de karavanen mee terug genomen. De dagelijkse vluchten uit heel Syri?n Egypte en zelfs uit Bagdad vergden nog al veel van dit dunne en zeer kostbare "vogelpapier". Het werd in Egypte gemaakt in slechts enkele papiermakerijen op het standaardformaat 61 x 81 mm, op een gewicht, van ongeveer 50 gram per m wat overeenkomt met ons huidige courantenpapier. U ziet, met ons luchtpostpapier is er dus ook weer geen nieuwe creatie onder de zon verschenen!

Neen, geen vliegend metaalwerktuig. wel enige prominente Hollandse vliegers. Zaterdag 11 en zondag 12 december (Jaar xxxxxxxx ) waren 106 postduiven op bezoek bij Van Gelder Zonen in Wormer, want de postduivenvereniging De Vliegende Hollander hield een tentoonstelling in de kantine. De voorzitter van deze vereniging bevond zich daar op bekend terrein. Met hem, de heer J. Korver, papiermaker bij PM 22, hadden wij een kort gesprekje over deze tentoonstelling en zijn hobby : het houden van postduiven. Reeds op 7-jarige leeftijd begon hij met deze sport. Zijn vader, werkzaam bij V.G.Z. in het ketelhuis, nam twee duiven mee, die hij daar had gevangen. Toen hij 15 jaar was werd hij lid van een postduivenvereniging in Wormerveer. In 1948 hebben de Wormer leden een eigen vereniging opgericht, waarvan hij al van het begin af bestuurslid is. Wij hebben een eigen clubgebouw, "vertelt de heer Korver, "maar de oppervlakte van 7 x 5 meter leent zich niet voor n tentoonstelling, vandaar dat het oog viel op de kantine van V.G.Z." Op deze tentoonstelling hebben de duiven geen windeieren gelegd, dat was mede te danken aan de vele prominente liefhebbers eigen land en uit Belgi?die een bon schikbaar hadden gesteld voor een jonge duif, of een koppel eieren. Een notitie voor de niet ingewijden : Een bon wordt aan de vereniging ter beschikking gesteld en dan door de vereniging aan de leden bij opbod verkocht. Om even een idee te geven, een bon voor 2 eieren van een bepaald duivenechtpaar bracht f 77,50 op. Wij vroegen de heer Korver wat hij nu het boeiende vindt in de duivensport. Je moet een duif beschouwen als een atleet, die ook een juiste training nodig heeft en de juiste voeding tot zich moet nemen," was het antwoord. Bovendien de spanning die je beleeft bij het thuiskomen van de duiven : klopt je berekening en is hij het snelste binnen. Het tijdstip van thuiskomst is ongeveer te berekenen als je de afstand, windrichting en windkracht weet. V?? de wind kan een duif 130 km per uur halen, bij tegenwind 55 km per uur. Als derde boeiend aspect noemde hij het kweken, of te wel het koppelen. Hij verheugt zich in het bezit van een paar goede rassen. Ook in de duivensport bedient men zich als het ware van een vakjargon, zo bemerkten wij in ons gesprek. Enkele voorbeelden . wedvluchten = wedstrijdvluchten. verstandige duif = een duif die altijd weer in zijn hok terugkomt. domme duif = een duif die van het ene hok naar het andere vliegt. doorgewinterde duif afgerichte duif. Er bestaan verder verschillende soorten vluchten, waar de heer Korver zijn duiven aan mee laat vliegen. Bijvoorbeeld vluchten waar de opbrengst van de inzetgelden bestemd zijn voor fondsen, zoals T.B.C.fondsen en het Henri Dunant-fonds. Of vluchten met attractieprijzen. Zo'n attractieprijs staat bij hem thuis : een staande schemerlamp. je kunt ook "poolen", oftewel een gokje wagen. Hier doet hij echter niet aan mee. "Ik vlieg uitsluitend voor de sport," is zijn mening. Tenslotte nog een enkel woord over de tentoonstelling. Het waren de heren J. W. A. Melgerd. chef elektrische werkplaats, en zijn zoon die in alle vijf klassen de eerste prijs kregen. Er zijn dus nogal wat relaties tussen deze postduivenvereniging en V.G.Z.-Wormer. Het ontbreekt er alleen nog maar aan, dat wij in Wormer postpapier maken inplaats van pakpapier.

Noord Hollands Dagblad 1 oktober 1991

De industriebond FNV huldigt op vrijdag 4 oktober een flink aantal jubilarissen. Een greep. Zeventig jaar lid is J. Klut uit Koog aan de Zaan, Zestig jaar lid zijn H. Binken (Wormer), J.C. Korver (Wormer) en M. Smit-van Heijningen (Wormerveer. T. Veerman (Zaandam) maakt vijftig jaar deel uit van de bond.